Hepimiz hayatımızda yalnız insanlar tanırız. Kimilerine yalnızlar diye içimizden söyleriz. Hatta geniş bir kavram vardır. Yalnız insanlar sevimsiz keyifsiz olur diye... Sanki yalnız kalmak onların elindeymiş gibi davranırız... Ve işin garibi doğrusuda öyle. Yalnızlık o insanların elinde. Ama bunu nedeni hiçkimse tarafından sevilmediği için değil, sevgisine layık birini bulamadığı için yalnızdır. Yalnız kaldı diye ona yardımcı olmak sadece onu başka bir yola sevketmek olur.yeni acılar yeni üzüntüler yaşamasına sebep olur. Çünkü hayatımızda her insanın bir eşi olduğuna inanılır. Herkesin bir ruh eşi vardır. Ve o eşi bulduğunda değişim çok büyük olur iki insandada.. Bunu bir çiçeğin suya kavuşması yada kızgın kumların serin sularla buluşması gibi düşünün. Ancak bu sadece layık olduğu bir insanla mümkündür.
Her insanın layık olduğunu düşündüğü bir eşi vardır. Hayatının bir evresinde karşılacağına inanarak yaşar hep... Kimisi karşılaşır kimisininde karşılasmaya ömrü vefa etmez. Bu kader yazgısının ne zaman tecelli edeceğini kimse bilemez. O yüzden bekleyip görmek gerek... Ama eğer bulursanız onu bırakmayın... Çünkü bu belki hayattaki son şansınız olabilir. Ve o şansı kaçırdığınızı ilerleyen yaşlarda bir hastane yatağında tek başınıza kaldığınızda anlarsınız. Size önerim eğer o yalnız insanlardan biriyseniz bu durumdan vazgeçmeniz. Bu şansı iyi değerlendirin ve hayat boyu mutlu yaşayın. Çünkü o insanı kaybettiğinizde ondan sonra gelecek hiçkimse sizi mutlu edemez.
Hayatınız boyunca en güzel dostlukları kurup, adınızı bile unutturup size hayat verecek en güzel aşkı yaşamanız dileğiyle...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder