* GÖÇ VAKTİ GELMİŞTİR ARTIK BU DİYARDAN *
Kayınpederimizin kızkardeşi oğlunu evlendiriyordu.Bizde ev halkı olarak hep beraber memlekete gittik. Annemde o düğüne gelmişti. Herkes oynarken ben hiç farkettirmeden annemle tenha bir yerde buluştum. Sıkıntıların devam ettiğini anlattım. Annem:
- Ben evimi sattım kızım İzmire ablamın yanına gideceğim. Yaşadığın sıkıntıların farkındayım. Sen onlarla evine git. Ben akrabamın arabasıyla gece sizin evin önüne geleceğim. Onlar uyuduktan sonra gece 1'de kapıya çık ben seni alacağım. bu işin başka oluru yok.
- Peki anne dayanamıyorum artık çok teşekkürler beni bu canavarların elinden kurtardığın için...
Annemin dediklerini harfiyen yaptım ve gece uyumadım. Ancak oğlumu bakıp bakıp ağlıyordum. Çünkü bana oğlunu almadan gel demişti. Saat gelmişti. Sessizce çıkıp arabaya bindim. Önce kayseriye akrabamızın yanına gittik. Gece beni orada bırakıp Kırşehire döndü annem.
Sabah eşim uyandığında beni göremeyince annesine etrafa sormuş gören duyan oldumu diye. Tabi ne gören var ne de duyan. Eşim akıllı davranıp annemin yaptığını anlıyor ve annem beni alıp kırşehire getiriyor ancak eşim beni bu süre içinde arayıp sormuyor bile. Daha sonra annem beni alıp İzmire teyzemin yanına getiriyor. Biz izmirde yeni bir yaşama başlarken ben çocuğumu birdaha görememein acısını yaşıyorum.
Konfeksiyonda çalışmaya başlamıştım. Geceleri insan daha kötü oluyor be... Geceleri hatırladıkça ağlıyordum. Çocuk yaşta yaşadıklarım bana çok ağır gelmişti. Artık dayanamıyordum. Bir kjutu ağrı kesici içip ölmeyi denedim. Ancak durumu farkedince annem hastaneye kaldırıldım. Doktor beni yaşamaya ikna etti. En azından çocuğun için yaşamayı dene dedi. Dayandım...
Günler aylar yıllar geçiyordu... Artık Dayanamıyor her defasında Anneme oğlumu görmek istediğimi haykırıyor ancak annem tarafından artık olamayacağını ve unutmam gerektiğim cevabını alıyordum. Aradan geçen sonraki zaman diliminde annem rahatsızlanmış ve ciğerleri siroz olduğu için vefat etmişti. kalan zmanımda ise bende daktilo kursuna gittim. Teyzemin eşi sayesinde girdiğim sınavı kazandım ve kamuda memur oldum. Zaman içinde memur bir genç bekar benimle evlenmek istedğini ve niyetinin ciddi olduğunu söyledi. Ancak ben artık bir kız değişldim ve bu durum kabul edilemezdi. O yüzden reddettim. onu..... Oysa şimdi öyle pişmanımki...
Aradan yıllar geçti arık 30lu yaşlarda olgun bir kadın olmuştum. Bir tanıdığımın vasıtasıyla bir servis şöförü ile evlendim. Aşık değildim. ama evlenmeliydim. Hayatım yalnız geçirilebilecek bir durumda değildi. benim için artık yeni bir hayat başlıyordu....
FOTBOL's
- Ben evimi sattım kızım İzmire ablamın yanına gideceğim. Yaşadığın sıkıntıların farkındayım. Sen onlarla evine git. Ben akrabamın arabasıyla gece sizin evin önüne geleceğim. Onlar uyuduktan sonra gece 1'de kapıya çık ben seni alacağım. bu işin başka oluru yok.
- Peki anne dayanamıyorum artık çok teşekkürler beni bu canavarların elinden kurtardığın için...
Annemin dediklerini harfiyen yaptım ve gece uyumadım. Ancak oğlumu bakıp bakıp ağlıyordum. Çünkü bana oğlunu almadan gel demişti. Saat gelmişti. Sessizce çıkıp arabaya bindim. Önce kayseriye akrabamızın yanına gittik. Gece beni orada bırakıp Kırşehire döndü annem.
Sabah eşim uyandığında beni göremeyince annesine etrafa sormuş gören duyan oldumu diye. Tabi ne gören var ne de duyan. Eşim akıllı davranıp annemin yaptığını anlıyor ve annem beni alıp kırşehire getiriyor ancak eşim beni bu süre içinde arayıp sormuyor bile. Daha sonra annem beni alıp İzmire teyzemin yanına getiriyor. Biz izmirde yeni bir yaşama başlarken ben çocuğumu birdaha görememein acısını yaşıyorum.
Konfeksiyonda çalışmaya başlamıştım. Geceleri insan daha kötü oluyor be... Geceleri hatırladıkça ağlıyordum. Çocuk yaşta yaşadıklarım bana çok ağır gelmişti. Artık dayanamıyordum. Bir kjutu ağrı kesici içip ölmeyi denedim. Ancak durumu farkedince annem hastaneye kaldırıldım. Doktor beni yaşamaya ikna etti. En azından çocuğun için yaşamayı dene dedi. Dayandım...
Günler aylar yıllar geçiyordu... Artık Dayanamıyor her defasında Anneme oğlumu görmek istediğimi haykırıyor ancak annem tarafından artık olamayacağını ve unutmam gerektiğim cevabını alıyordum. Aradan geçen sonraki zaman diliminde annem rahatsızlanmış ve ciğerleri siroz olduğu için vefat etmişti. kalan zmanımda ise bende daktilo kursuna gittim. Teyzemin eşi sayesinde girdiğim sınavı kazandım ve kamuda memur oldum. Zaman içinde memur bir genç bekar benimle evlenmek istedğini ve niyetinin ciddi olduğunu söyledi. Ancak ben artık bir kız değişldim ve bu durum kabul edilemezdi. O yüzden reddettim. onu..... Oysa şimdi öyle pişmanımki...
Aradan yıllar geçti arık 30lu yaşlarda olgun bir kadın olmuştum. Bir tanıdığımın vasıtasıyla bir servis şöförü ile evlendim. Aşık değildim. ama evlenmeliydim. Hayatım yalnız geçirilebilecek bir durumda değildi. benim için artık yeni bir hayat başlıyordu....
FOTBOL's
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder